ฟ้าเคียงดาวฯ

“ โอ้ค่าน้ำนม .. ซาบซึ้งตรึงใจในสัญญา .. รักคุณมารดายิ่งฟ้ามหานที ..” ค่า น้ำนมเป็นผลงานประพันธ์ของนักเขียนชั้นครูอย่างไม้เมืองเดิม หรือก้าน พึ่งบุญ ณ อยุธยา(ก้าน=ไม้,เมืองเดิม = พึ่งบุญ ณ อยุธยา) อีกเรื่องหนึ่งที่ผมได้อ่านมาหลายเรื่อง นวนิยายขนาดสั้นเรื่องนี้เป็นเรื่องของเสือบาง กับครอบครัว นั่นคือคนรัก กับผู้ให้กำเนิดคือแม่ .. นิยายเปิดฉากเมื่อแหวนคนรักของเสือบางได้มาอธิษฐานต่อศาลเจ้าพ่อทุ่งไผ่ ขอให้เจ้าพ่อคุ้มครองให้อยู่รอดปลอดภัยหลังจากไม่ได้ข่าวคราวมานานสองเดือน แล้ว แต่ดูเหมือนคำอธิษฐานจะได้ผลเมืองเสือบางโผล่มาอย่างอัศจรรย์ ทั้งสองโผเข้าหากันพร่ำพรรณนาถึงความรักที่มี ก่อนจะแยกจากกันด้วยคำอำลาและรอยแค้นของเสือบางที่มีต่อเจ้าเกลี้ยงกำนัน แห่งไผ่พันมือ .. นิยายเล่าข้ามไปถึงงานแต่งงานของแหวนกับเจ้ากลิ่น โดยมีนางทับ แม่ของเสือบางเป็นผู้ใหญ่จัดตบแต่งให้ .. แล้วเมื่อเสือบางรู้ข่าวจึงเข้ามาทำลายงานแต่งของคนรัก พร้อมแถมพกความแค้นมาแน่นเต็มอก .. มันอ้ายอีชายหญิงคู่นี้ต้องบรรลัย ..ขณะเสือบางกำลังจะฆ่าไอ้กลิ่นกับอีแหวน คนรักทรยศ .. นางทับ ผู้เป็นแม่ได้โผล่หน้ามาท้าทา...

ศิวา-ราตรี ศิวา-ราตรีเป็นนวนิยายที่มีละเมียดละไมทางภาษาระดับยอดเยี่ยม การ บรรยายฉากสงครามระหว่างเมืองต่างๆ ละเอียดจนเห็นภาพชัดเจนแทบจะรับรู้ถึงกลิ่นดิน กลิ่นเลือดเลยทีเดียว ตัวละครทุกตัวล้วนดิ้นรนเพื่อให้ได้มาซึ่งเป้าหมายสูงสุดของตนเอง อ่านไป ๆ จนจบได้ข้อคิดกับชีวิตประจำวันมากมายแทบทุกบรรทัด ... ตัวละครเอก ที่เป็นตัวเดินเรื่องมีหลายตัว อย่างเช่น สามหน่อมิลักขะ คือ เจ้าชายทุษยันต์ เวชยันต์ และทัสสยุ หรือเจ้าหญิงยามาระตี พระเจ้าพิษณุมหาราช โรหิตา ดุสิดา เจ้าชายสุเรนทรา สินธุ นกุลา กุเวร สุโณ และอื่นๆ อีกมากมาย ... แล้วทุกตัวละครก็เกี่ยวพันกันเพื่อแย่งชิงความเป็นชาติของตน ไม่ว่าจะเป็นมิลักขะหรืออารยัน ... ตอนจบทุกอย่างคลี่คลายไปด้วยความ สุขคละความเศร้า ... สรุปได้ว่าสงครามไม่มีอะไรดีเลย มีแต่ความสูญเสียเท่านั้น (ฮือๆๆ รู้สึกสงสารทุษยันต์กับมาณวิกาเทวี มากๆ) วันนี้ เลยมาชวนเพื่อนหนอนที่เบื่อนวนิยายหวาน ๆ เบา ๆ ลองหางานเขียนระดับครูเรื่อง ศิวา – ราตรี มาอ่านดูกันนะครับ ผมรับรองว่าเพื่อนๆ จะวางไม่ลงแน่นอน ขอบอกสนุกมากจริง ๆ ประพันธ์กรชั้นครู “พนม...

 ... สี่แผ่นดิน เป็นนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ของไทย ในช่วงสมัย รัชกาลที่ 5 ถึง รัชกาลที่ 8 แต่งโดยพลตรี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช นับเป็นนวนิยายที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเล่มหนึ่งของไทย เป็นเรื่องราวของ แม่พลอย ซึ่งมีชีวิตในช่วงรัชกาลที่ 5-รัชกาลที่8 ในช่วงที่มีชีวิตอยู่ในพบกับสิ่งต่างๆที่มีทั้งสุขและทุกข์มากมาย ... เรื่องย่อ ...แม่พลอยเกิดสมัยรัชกาลที่ 5 มารดาชื่อ แม่แช่ม เป็นคนหนึ่งภรรยาของ พระยาพิพิธฯ มีพี่ชายร่วมมารดาคือ คุณเพิ่ม และอยู่ร่วมกับพี่ต่างมารดา คือ คุณอุ่น, คุณเชย และคุณชิด แม่แช่มเคยเป็นนางกำนัลของเสด็จมาก่อนที่จะแต่งงานกับพระยาพิพิธฯ ตอนเด็กที่อยู่กับคุณอุ่น แม่พลอยมักจะโดนรังแก จนแม่แช่มต้องพาไปถวายตัวรับใช้เสด็จ ชีวิตของแม่พลอยก็ได้เปลี่ยนเป็นสาวชาววัง ในตอนนั้น แม่พลอยเป็นเด็กขยัน ชอบเรียนรู้ มีความละเอียดในการทำงาน จึงเป็นที่รักของเสด็จเช่นเดียวกับแม่แช่มในอดีต ต่อมาแม่แช่มก็แต่งงานใหม่ และเสียชีวิตเนื่องจากคลอดลูก ... ต่อมาแม่พลอยเมื่อโตเป็นสาว ก็ได้พบกับคุณเปรม และภายหลังก็ได้แต่งงานกัน แต่คุณเปรมมีลูกติดที่เกิดจากคนรับใช้ในบ้าน ชื่อตาอ้น ซ...

... ผมหยิบงานเขียนอมตะ เรื่อง สายโลหิต กลับมาอ่านอีกครั้ง เพราะต้องการกำลังใจกับแรงฮึกเหิมไว้สู้กับวิกฤตของแพง น้ำมันแพงในตอนนี้ .... และก็ได้รับสิ่งที่ต้องการทุกครั้งที่อ่านนิยายสายโลหิตจบ .. ผมรักและภูมิใจในบรรพบุรุษไทย รักแผ่นดินที่กำลังยืนอยู่ รักที่เกิดมาเป็นคนไทยภายใต้พระบรมโพธิสมภารของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ... รักทุกๆอย่างที่เป็นประเทศไทย ฯ ล ฯ นิยายเรื่องสายโลหิต ของโสภาค สุวรรณ เป็นนิยายที่ทำให้เราชาวหนอน .... รักชาติ หวงแหนแผ่นดินเกิด และรับรู้ว่ากว่าที่บรรพบรุษของพวกเราจะรวบรวมแผ่นดินไทยให้เป็นปึก แผ่นอย่างเช่นตอนนี้ ... มันช่างยากเย็น อดทนรอคอยกันมามากมายแค่ไหน ... เหล่าผู้กล้าที่รักประเทศชาติได้ล้มตายเพื่อปกป้องอธิปไตยกันเป็นหมื่น เป็นแสนชีวิต... เสียเลือด เสียเนื้อ บ้านแตกสาแหรก เสียหายกันสุดประมาณการได้ แล้วก็นานแค่ไหนกว่าจะเป็นแผ่นดินไทยจะเป็นแผ่นดินไทย ให้เราได้ยืน ในทุกวันนี้ ... ไปอ่านเถอะ ไปอ่านให้ได้นะครับ ... สำหรับเพื่อนหนอน ใครที่พักว่างจากการงานในช่วงเสาร์อาทิตย์นี้ ลองไปหาอ่านนิยายสายโลหิต ของป้าโสภาค สุวรรณกันดูนะครับ แล้วคุณ...

ผู้ครองสัตย์ * ช่อลิลลี่ – พริ้มเพรา ... นวนิยายเก่าแก่ควรค่าแก่การเก็บหาและสะสมเรื่องนี้ผมได้ครอบครองเมื่อตอนไป เดินจัตุจักรเมื่อปีก่อน เห้นปกแล้วแสนจะคลาสิกผู้หญิงสาวสวยนัยน์ตาชวนฝันประสานกุมมือตัวเองไว้แนบ อก พร้อมแววตาเหม่อลอยดูน่าเคลิบเคลิ้มเกินจินตนาการได้ว่าเจ้าหล่อนกำลังคิด อะไร น่าสนใจยิ่งสำหรับคอนวนิยายเก่าๆ แต่ไม่แก่อย่างเรา อิ อิ นวนิยายเรื่องนี้เท่าที่พลิกในตัวเล่มดูเหมือนจะตีพิมพ์ราวๆปี 2492 ประมาณเกือบ 60 ปีผ่านมาแล้ว .. ... ผู้ครองสัตย์ เป็นเรื่องความรักของหนุ่มสาวคู่หนึ่งคือวิฑูรย์กับสุดา .. ความรักของทั้งสองสุกงอมตามกาลเวลาเพราะพ่อทั้งคู่เป็นเพื่อนรักเพื่อสาบาน กันมาตั้งแต่เล็กๆ .. วิฑูรย์เข้ามาเรียนกรุงเทพอยู่บ้านของพระยาเทพธรรมนูญ อธิบดีผู้พิพากษามีฐานะมั่งคั่งและร่ำรวย เพื่อนของกำนันทิพย์ผู้เป็นพ่อนั่นเอง .. ทั้งสองรักกันแต่ไม่ได้บอกความในของหัวใจให้กันรู้กระทั่งวิฑูรย์กลับบ้าน นอกเพื่อไปทำนาแถวอยุธยา .. สุดาถึงรู้ว่าตัวเองนั่นรักผู้ชายคนนี้อย่างจับใจ .. แต่ความเป็นกุลสตรีสมัยโบราณครั้นจะบอกผู้ชายก่อนว่ารักหรือชอบคงไม่ใช่ กิริยาที่คว...

ปาริชาติลวง * ศุภร บุนนาค ดอกปาริชาติเป็นดอกไม้ที่มักจะใช้เป็น ตัวแทนของการระลึกชาติ แต่ปาริชาติในนิยายปาริชาติลวงของศุภร บุนนาคไม่ได้มีความหมายเช่นนั้น แต่ให้ความหมายถึงคำสัญญาของหนุ่มสาวคู่หนึ่งพาดโยงเกี่ยวเนื่องกับตัวละคร สำคัญอีกคนในเรื่องนั่นก็คือ นางเอก .... ปาริชาติลวง เป็นนิยายเรื่องยาวเรื่องแรกของคุณศุภร บุนนาคที่เขียนออกมาเมื่อปี 2597 ตามด้วยรสลิน ปี 2502 แม้ความตายมาพราก ปี 2509 รถเมล์สายพระพุทธบาท 2510 ฟ้าใหม่ ปี2510 แผ่นดินยังกว้าง ปี 2511 เกลียวทอง ปี 2512 ไม้ร่วมกอ ปี 2513 บุญเพรงพระหากสรรค์ ปี 2515 และขอบฟ้าฤาจะกั้น ปี 2516 .. ปาริ ชาติลวง เป็นนิยายโรแมนติก-ชีวิตที่พูดถึงชีวิตที่น่าจะเพรียบพร้อมสมบูรณ์จบเรื่อง ลงอย่างมีความสุขของพระเอก (วินธัย) กับนางเอกแสนสวย ใจเด็ดเดี่ยว (ประกายแก้ว) ที่ดูจะสมกันราวกิ่งทองใบหยก ... แต่ทว่าทุกชีวิตบนโลกใบนี้มีชะตากรรมที่เหมือน ๆ กันก็คือ พบเจอกับเรื่องเลวร้ายอย่างไม่คาดคิด ... ทั้งสองคนก็เช่นกัน กว่าจะรักแล้วได้แต่งงานร่วมหอลงโรงสมหวังดังรอคอย ก็ ต้องผ่านอุปสรรคที่ยากลำบากมามากมายนานานับประการ เท่านั้นย...

เป็นที่หวังดังดวงดาว เป็นผลงานหนึ่งในอีกหลายเรื่องของ ก.ศยามานนท์ เจ้าของบทประพันธ์อันเลื่องชื่ออย่างเรื่อง จ้อนกับแดง / กำไลประดับเพชร / ไข่มุกสีชมพู /ดวงใจในม่านเมฆ /ทรามวัยในวสันต์ และอีกหลายเรื่องที่ผมจำไม่ได้แล้ว อิอิ .. นิยายเรื่อง .. เป็นที่หวังดังดวงดาว เรื่องนี้เป็นเรื่องราวชีวิตอันแสนจะผกผันของสามพี่น้อง นั่นก็คือ ธาริษา ไมตรี สาวน้อยอายุสิบแปดปีผู้งดงามอย่างอ่อนโยน ละเมียดละไม หล่อนมีดวงหน้าอันได้สัดส่วนอย่างน่าชม ที่สวยที่สุดก็คงเป็นนัยน์ตาอันกว้างใหญ่มีขนตาหนาทึบและคิ้วอันดกดำ จมูกและปากของหล่อนได้รูป มียิ้มอย่างหวานชื่นจากริมฝีปากที่อิ่มเต็มนั้น หล่อนมีความงามโดยมิต้องอาศัยเครื่องตบแต่งใดๆเลย .. ส่วนผู้เป็นน้องคนกลาง ก็คือ ธาริน ไมตรี จัดเป็นเด็กสาวผู้น่ารักน่าเอ็นดูโดยแท้ หล่อนไม่มีลักษณะความงามอันอ่อนโยน หากคมขำอย่างเอกอุ ความเฉลียวฉลาดส่อสำแดงควบคู่มากับอัจฉริยภาพ จมูกที่รั้นน้อยๆ บอกความไว้วางตัว และปากที่ได้รูปนั้นคงจะเต็มไปด้วยถ้อยคำอันแหลมคม .. สาวน้อยธารินมีอายุเข้าสิบเจ็ดปีเท่านั้นเอง ... ทั้งธาริษาและธาริน ไมตรี คือตัวละค...